ఫేస్‌బుక్‌లో ఓ చర్చ సందర్భంగా …

తేది:February 7, 2016 వర్గం:ఆధ్యాత్మికం రచన:చరసాల 374 views

“పులికి జీవించే హక్కు సమానంగా ఉంది, కాబట్టి తన ఆకలి తీర్చుకోడానికి జింకను చంపుతుంది. మరి జింకకు సంబంధించిన జీవించే హక్కు ఏమయ్యింది?”

తన ఆకలితీర్చుకోవడానికి పులి, జింకను తినడం, జింక గడ్డి తినడం.. ఇదంతా కూడా సమతుల్యంలో భాగమే. సమాన హక్కులో భాగమే! “ఈ బూమ్మీద పులి జాతే శ్రేష్టమైనది, జింక జాతి వుండటానికి వీల్లేదు. గడ్డి తినే మృగాలు నరకానికి వెళతాయి, ఇది దేవుని ఆజ్ఞకు విరుద్దం” అని పులి ఎప్పుడు తన ఆకలికి సంబందం లేకుండా జింకలను చంపుకుంటూ పోతుందో అప్పుడది అవతలి ప్రాణి జీవించే హక్కును హరిస్తోంది. అయితే పులి మనిషిలా ఆలోచించలేదు గనుక ఈ సమతుల్యతను ప్రక్రుతి సహజంగా సాధిస్తుంది. ఎప్పుడైతే జింకల జనాభా తగ్గిపోతుందో, పులులు ఆకలికి చచ్చిపోవడం మొదలవుతుంది. ప్రక్రుతి సాధించే ఈ సమతుల్యతను మనిషి జయించాడు గనుక మిగతా ప్రాణుల కంటే మనిషి బలవంతుడూ, బుద్దిజీవుడూ అయినాడు గనుక ఈ సమతుల్యతను నిలపాల్సిన బాధ్యతా మనిషి మీదే వుంది. ఏది తినాలి, ఎంత తినాలి, తప్పనిసరై మరోజీవిని తినాల్సివచ్చినపుడు ఎంత తక్కువ హింసతో ఆ పని చేయాలి.. ఇవన్నీ మనిషికి వున్న బాధ్యతలు.
తనకున్న బలం వల్ల మనిషికి బాధ్యత పెరిగింది. అంతేకానీ ఇతర జీవుల మీద అధికారం పెరగలేదు. పదిమంది మనుష్యుల్లో అందరూ సమానం కాదు. ఒక్కొక్కరికీ ఒక్కో ప్రత్యేకత వుంటుంది లేదా బలహీనత వుంటుంది. అందరిలోకీ బలమైనవాడో, తెలివైన వాడో ఆ పదిమంది రక్షణ బాధ్యత తీసుకుని కాపాడాలేగానీ, మీకందరికంటే నేను గొప్పవాన్ని, మీరంతా నా సేవ కోసమే పుట్టారు అనడం అహేతుకం. ఇదే సూత్రము జీవులన్నిటిలో మనిషికీ వర్తిస్తుంది.

ఇక సృష్టి విశయానికి వస్తే నా ఆలోచనల ప్రకారం దీనికి ఆది, అంతాలు లేవు. సృష్టికి సమాంతరంగానో, పైనో కిందనో దీని వునికికి కారకుడు లేడు. ఈ అనంతమైన సృష్టి కాలవాహికలో బిగ్‌బ్యాంగ్ కేవలం ఒక మైలురాయి మాత్రమే! బహుశా అంతకు ముందూ ఎన్నో బిగ్‌బ్యాంగులు జరిగుండవచ్చు, ముందుముందు మరిన్ని జరగనూ వచ్చు. సృష్టికి వున్న ఏకైక లక్షణం మార్పు చెందడం. ఈ మార్పుచెందే ప్రక్రియలో ఓ మార్పు వల్ల జనించిందే జీవి. దీనికింక ఇంతకంటే ప్రత్యేకతా, కారణమూ ఏవీ లేవు. జీవి పుట్టుకా, మరణమూ, మధ్యలో జీవించే కాలమూ క్షణ మాత్రమే కాదు, ఈ జీవరాశి పుట్టుకా, నాశనమూ కూడా క్షణమాత్రమే ఈ అనంతమైన కాలవాహికలో!

ఈ నా అవగాహనతో పై ప్రశ్నలకు నా జవాబులు:
1. “దేవుడు” అనేది పదార్ధమా ? చైతన్యమా ? మానసిక భావనా ?
–> మానసిక భావన మాత్రమే!
2. దేవుడు కనిపించడు అని కొంత మంది, ఎందుకు కనిపించడు అని మరికొంత మంది వాదులాడుకుంటున్నారు, నాకు రూపంతో పని లేదు కనీసం గుణగణాలు అయిన చెప్పగలరా ?
–> కేవలం మానసిక భావనే గనుక మానసిక భావన కనిపించదు. కానీ ఆ బావన రూపాలను చూడవచ్చు. ఉదాహరణకి మంచి, చెడు అన్నవి భావనలే. వాటిని చూదలేము. బొమ్మగా గీయలేము. అయితే ఆపదలో వున్నవాన్ని కాపాడటం మంచి అంటాము. ఏదైనా కీడు తలపెట్టడం చెడు అంటాము. అయితే అవి మాత్రమే మంచి, చెడుకు ఉదాహరణలు కాదు. రెండింటికీ వేల వేల వుదాహరణలు ఇవ్వవచ్చు. ఇవన్నీ “మంచి”, “చెడు”కి వుదాహరణలు అవుతాయే గానీ అవే “మంచి”, “చెడు” అవవు. ఇప్పుడు మంచిని దేవుడు అనుకుంటే, చెడును దయ్యం అనుకోవచ్చు. వాటికి రూపాల్లేవు అయినా అవి ఎన్నో వుదాహరణల్లో వ్యక్తపరచబడతాయి. హిందూ తాత్వికతలో ఈ వ్యక్తపరచబడే వుదాహరణలన్నిటినీ దేవుడి రూపాలుగా బావించబడటం వల్ల హిందూ మతంలో ఎందరో దేవతలున్నారన్న అపోహ బయటి మతాలలో వుంది.

3.దేవుడు ఈ సృష్టిని చేసాడు అంటున్నారు. మనం చూసే ఫోటోల్లో వాళ్ళు కూడా మనిషిలాగానే [ స్థూలంగా ] కనిపిస్తున్నారు. మనిషిని దేవున్ని చేసారా ? లేక దేవుడే మనిషిగా మారారా?
–>పైన చెప్పినట్లు ఈ సృష్టిని ఎవ్వరూ చేయలేదు. అది వుంది. అంతే! ఎందుకుంది అంటే తెలియదు. దేవుడు సృష్టించాడు అనుకుంటే మరి దేవుడు ఎందుకున్నాడు అనే ప్రశ్న కూడా వస్తుంది. ఏదో ఒక కారణం లేకుండా ఏదీ జరగదు అనే ఓ వాదన వుంది. ఇది వుండటానికీ ఓ కారణం వుండవచ్చు. ప్రస్తుతానికి కారణం తెలియదు అనుకోవడమే సరైన సమాధానం. పైన వుదాహరణల్లో మంచికి రూపం లేదు. అయితే తనకు మంచి చేసిన వాని/దాని రూపాన్నే మంచిగా తలవడం కద్దు. అందువల్ల ఒక్కొక్కడూ ఒక్కో రూపంలో మంచిని చూసుకొని అదే మంచితనం యొక రూపం అనుకుంటారు.

4. సృష్టి కర్త ఒకరే ఐనప్పుడు, ఇంత మంది దేవుళ్ళు ఎందుకు ? మతానికి ఒకరు, కులానికి ఒకరు, గోత్రానికి ఒకరు, గ్రామానికి ఒకరు, ఇంకా అవతార పురుషులు, బాబాలు, అమ్మలు, అమ్మ తల్లులు ఎందుకు ?
–>రెందవ ప్రశ్న సమాధానంలోనే దీనికీ సమాధానం వుంది. సృష్టి వుంది అయితే కర్త లేడు. లేదా సృష్టీ మరియూ కర్తా వేర్వేరు కాదు. రెండు ఒకటే. దీనివల్ల ఒకడ, ఇద్దరా అన్న ప్రశ్నే లేదు. ఇక మనం చూసే దేవుళ్ళ రూపాలు నేనింతకు ముందు చెప్పిన “దేవుడికి” (మానసిక భావనకు) ఉదాహరణలే! మనకు దప్పికేస్తున్నప్పుడు దాహం తీర్చినవాడు “దేవుడు” అన్న భావనకు వుదాహరణ. కనుక అతన్ని దేవుడు అంటాం. ఇలా చరిత్ర పొడువునా కుటుంభాన్ని రక్షించినవాడు ఆ కుటుంబానికి దేవుడైతే, కులాన్ని రక్షించినవాడు ఆ కులానికి దేవతో, దేవుడో అవుతాడు. అందువల్లే హిందూ తాత్వికతలో దేవుడు మనుషి రూపానికే పరిమితం కాడు. వెలుగునిచ్చే సూర్యుడు, ఊపిరినిచ్చే వాయువు, ఉష్ణాన్నిచ్చే అగ్ని, దాహం తీర్చే నీరు, తిండినిచ్చే భూమి అన్నీ దేవుళ్ళే! జ్ఞానాన్నిచ్చే గురువు, జన్మనిచ్చిన తల్లిదండ్రులూ దేవుళ్ళే.

5.దేవుడే సృష్టి కర్త అయితే, ప్రపంచం లో ఇంత అశాంతి, అసమానతలు, వేదనలు, రోదనలు, పీడనలు ఎందుకు ? ఇవన్ని ఆయనకు వినోదమా ? ఆహ్లాదమా ?
–>సృష్టికర్తే లేడు గనుక ఈ అశాంతి, అసమానతలు, వేదనలు, రోదనలు, పీడనలకు కారకుడూ లేడు. దక్షణం లేకుండా ఉత్తరం లేదు. పడమర లేకుండా తూర్పు లేదు. చెడు లేకుండా మంచి అంటే ఏమిటో కూడా మనకు తెలియదు. మంచి ఎందుకుందో చెడూ అందుకే వుంది. వెలుగెందుకుందో, చీకటీ అందుకే వుంది.

6. మా దేవుడే గొప్ప, సృష్టి కర్త అని హిందువులు/ముస్లింలు/క్రిస్టియన్స్ వాదించుకుంటున్నారు. ఏ ఒక్కరి వాదన నిజమైన మిగాతవారిది తప్పే కదా?
–>ఈ వాదించుకొనే వారంతా మిడిమిడి జ్ఞాన సంపన్నులు. లేదా తర్కాన్ని నమ్మకుండా కేవలం ఒక ప్రవక్తో, దేవదూతో, ఋషో, ఋషులో చెప్పిన దాన్ని తు.చ తప్పకుండా నమ్ముతూ విధ్వంసాన్ని సృష్టిస్తున్నారు. ఏ ఒక్కరి వాదన నిజమైనా మిగతా వారిది అబద్దం అనే తర్కంలోనే వీరందరిదీ అబద్దమని తెలుస్తోంది. కాకుంటే ఏ మతావలంబీ దాన్ని ధైర్యంగా ఒప్పుకోడు. ఎందుకంటే తన మతమే నిజమని ఇతరులది అబద్దమనీ నమ్ముతాడు గనుక.

7. సరే ఏదో ఒక మాట దేవుడు సృష్టించాడు అనుకుందాం, ఆయనే అన్ని దేశాలు, ప్రాంతాలు తిరిగి సృస్టించాడా? [ స్తూలంగా మానవుడు ఒకే శారీరక నిర్మాణం ఉంది కాబట్టి] మరి అయన అన్ని పనులు ఒకే చోటనుంచి చేశాడా? మరి అయన ఇన్ని మతాలను ఎలా సృష్టించాడు?
–> అనుకోవద్దు. ఏదీ ఎవరూ సృష్టించలేదు. అది మార్పు చెందుతూ వుంది. ఆ మార్పు చెందటంలో తర్వాతి రూపానికి ఆ ముందున్న రూపం కారణం అంతే. దాని వల్ల అసంఖ్యాకమైన రూపాలు తయారవుతున్నాయి. ఇన్ని కోట్ల మందిలో ఒకరిని పోలిన మరో మనిషి ఇప్పుడు లేడు, ఇంతకు ముందు లేడు, ఈ తర్వాతా వుండబోడు అంటేనే తెలుస్తోంది ఈ వైవిధ్యం ఎంత సహజమో. మరి ఇన్ని మతాలూ, ప్రాంతాలూ, జాతులూ వుండటంలో ఆశ్చర్యమేముంది? వుండకపోతేనే ఆశ్చర్యపడాలి.

8. సృష్టి, స్తితి, లయ కారకుడు దేవుడే అయితే[ ఏ మతం అయినా} ఇన్ని రోగాలు, శారీరక లోపాలు ఇందుకు సృష్టించారు? ఇది తయారీ లోపమా? ఇలాంటి లోపాలున్న ఉత్పత్తి చేసేవారు దేవుడు అవుతారా? మరి లోకంలో జరిగే అన్ని అనర్ధాలు, నేరాలు, ఘోరాలు ఆయనకు తెలిససే జరుగున్నాయి అనుకోవాలి లేదా ఆయనే చేస్తున్నాడు అనుకోవాలా? మరి ఇన్ని ఘోరాలు చూస్తూ, చేయిస్తూ ఉండేవారు దేవుడు అంటారా?
–>నిజానికి సృష్టి, స్థితి, లయ అనేవి లేవు. వున్నది కేవలం మార్పు మాత్రమే. ఆ మార్పులో వున్న వివిధ దశలనే సృష్టి, స్థితి, లయలు అంటున్నాం. ఏదీ కొత్తగా సృష్టింపబడటం లేదు, ఏదీ లయమూ కావటం లేదు. బిడ్డ పుట్టడం ఎక్కడ జరిగిందనుకోవాలి? ప్రసవం అయినప్పుడా, పురుష బీజం, అండంలో కలిసినప్పుడా? లేక పురుష బీజం మరియు అండం సృష్టింపబడినప్పుడా? ఇలా వెనక్కువెళుతున్నకొద్దీ దానికి ఓ ముందు దశ వుండి తీరుతుంది. కనుక పుట్టడం అన్నది ఆ అనంత కాలవాహికలో ఓ మైలు రాయి మాత్రమే. అలాగే చావు కూడా! ఏది లయమయిందక్కడ? శరీరం మళ్ళీ ప్రక్రుతిలో కలిసి రిసైకిల్ అవుతోంది అంతే!
రోగాలు,శారీరక లోపాలు మనకంటికవి రోగాలు/లోపాలు. సృష్టికవన్నీ మామూలే! ఒకటి లోపం, ఒకటి కాదు అన్న స్పృహ, విచక్షణ దానికుండవు. ఉదాహరణకు ఓ లోతైన బావిలో నీళ్ళున్నాయి. బయట దాహంతో చచ్చిపోతున్న వృద్దుడున్నాడు. వృద్దుడికి తెలుసు తనుబతకాలంటే ఆ బావిలో నీళ్ళు తాగాలని కానీ తను దిగలేడు. నీళ్ళను చేదనూ లేడు. కానీ నీటికి ఆ విశయం తెలియదు కదా? ఆ నీరు వుబికి తనంత తాను బయటకు వచ్చి వృద్దుడి నోట్లో పడదు కదా! అలాగే సృష్టి కూడాను. దానికి ఒకటి లోపము, ఓకటి కాదు అన్న తేడా లేదు.

9.మరి దేవుడు అన్ని కర్హ్త, కర్మ, క్రీయ అయినపుడు పేద వాడిని ఇంకా పేదవానికి దూరంగా, పెద్దవారికి దగ్గర గా ఎందుకు ఉంటున్నారు.
–>దేవుడు కేవలం భావనే. కర్తా కాదు, క్రియా కాదు. నీరు ఎవడిదగ్గరుంటే వాడి దాహం తీరుస్తుంది. నీటికి ఎవడు ధనవంతుడో, ఎవడు కాదో తెలియదు. అగ్ని ఎవడినైనా దహిస్తుంది. ఎవడు ధనవంతుడో, ఎవడు కాదో చూడదు. ఈ వనరులన్నీ ధనవంతుడి దగ్గర వుంటాయి, పేదవాడి దగ్గర వుండవు గనుక వీడికున్న కష్టాలు వాడికుండవు.

10 దేవుడు అంత చూసుకుంటారు అనుకునే వారు ఎందుకు రోగాలు వస్తే, డాక్టర్ దగ్గరకు పోతున్నారు, ఇంట్లో పూజ చేస్తే సరి పోతుంది కదా ?
–>ఎవరూ ఏమీ చూసుకోరు. ఎవరో చూసుకుంటారు అన్న భావన, నమ్మకం మనిషికి ఆశ కలిగిస్తుంది. బలాన్ని ఇస్తుంది. ఆ నమ్మకం ఇచ్చే బలం వల్ల ఒక్కోసారి తను అనుకున్న పని సాధించగలుగుతాడు. సాధించినప్పుడు అది తనలో నమ్మకాన్ని మరిన్ని రెట్లు పెంచుతుంది. ఆ నమ్మక బలంతో అతను మరిన్ని విజయాలు సాధిస్తాడు. పూజ చేస్తే సరిపోతుంది అనే నమ్మకస్తులూ వుంటారు. కానీ కేవలం నమ్మకం వల్లే అన్ని పనులూ జరగవు. వర్షం పడుతుందని కేవలం ఎంత గట్టిగా నమ్మినా పడదు. అయితే ఈ పరీక్షలో నేను విజయం సాధిస్తాను, నాకు దేవుడి ఆశీస్సు వుంది అని గాడంగా నమ్మిన వాడు ఒత్తిడి తగ్గి నిజంగానే జవాబులు సరిగ్గా రాయగలడేమొ. నమ్మకం మానసిక రోగాలను నయం చేస్తుందేమొ గానీ అన్ని రోగాలనూ కాదు.

11.చివరగా ఏ పని చెయ్యాలన్న దేవుని మొక్కనిదే పని ప్రాంభించరు కదా మరి విజయం వస్తే దేవుని దయ అంటారు, మరి అప జయం వస్తే ఆయననే బాద్యుని చెయ్యరు ఎందుకని ? అంటే అయన విజయల కే పరిమతమా ?
–>ఎందుకంటే అది దేవుడిమీద మనిషికున్న నమ్మకం. జరగనప్పుడు దేవున్ని నిందించాలంటే వున్న భయం. విజయానికి దేవుడి దయా లేదు. అపజయానికి దేవుడి బాధ్యతా లేదు. అన్నీ మనవే.

అన్ని బంధముల కన్న ఏ బంధము బలమైంది?

తేది:September 16, 2014 వర్గం:వర్గీకరింపబడనివి రచన:చరసాల 1,647 views

ఎందుకో ఈ మధ్య ఈ ప్రశ్న మళ్ళీ మళ్ళీ ఎదురవుతూ వుంది. మనిషికి – మనిషికి ఆ మాటకొస్తే జీవికి-జీవికి మధ్య ఎన్ని రకాల బందాలున్నాయి! కేవలం (సం)బంధాలనే తీసుకున్నా మచ్చుకు ఇవి కొన్ని.

బార్యాభర్తల బంధం
తల్లీబిడ్డల బంధం
అన్నాదమ్ముల బంధం
స్నేహితుల మధ్య బంధం
దేవుడు – భక్తుడు బంధం
గురు శిష్యుల బంధం
మనిషికి-కుక్కకు మధ్య బంధం
రైతుకు – ఎద్దుకు మధ్య బంధం
యజమాని – సేవకుల బంధం

—-
ఇవే కాకుండా పొరుగువారితో బంధం.
డ్రైవరుకు – ప్రయాణికుడికి బంధం

చెప్పుకుంటే పోతే ప్రతి ఒక్కడు తన పక్కవాడితో ఏదో ఒక బంధం కలిగే వున్నాడు.

అయితే ఏ బంధం గొప్పదో తెలియదు కానీ యజమాని-సేవకుడు మధ్య వున్న బంధమే అతి గట్టిది, బలమైనది. మిగతా అన్ని బలమైన బంధాలలోనూ అంతర్లీనంగా ఈ బంధమే ఆలంబనగా వున్నది.

బార్యాభర్తల బంధమే చూద్దాం. ఇక్కడ భర్త యజమాని పాత్ర నిర్వహిస్తే, భార్య సేవకుడి పాత్ర నిర్వహిస్తుంది. భర్త ఎంత ఎక్కువగా యజమానిలా చెలాయిస్తాడో లేక భార్య ఎంత ఎక్కువగా అణకువగా సేవకురాలి పాత్ర పోషిస్తుందో ఆ బంధం అంత గట్టిగా వుంటుంది. ఇందులో ఎవరి పాత్రలు వారు ఎంత స్వచ్చందంగా, యిష్టపూర్వకంగా పోషిస్తారో ఆ బంధం అంత దృఢంగా వుంటుంది. మన పాతివ్రత్య ధర్మాలూ మొదలైనవన్నీ ఈ యజమాని-సేవకుల బంధాన్ని ప్రోత్సహిస్తూ బలపరచేవే! ఇప్పుడు బార్యాభర్తల మధ్య వచ్చే వివాదాలకు, విడాకులకు వాళ్ళు ఈ యజమాని-సేవక పాత్రలు పోషించడానికి నిరాకరించడమే!

తల్లీ-బిడ్డల మధ్యా అంతర్లీనంగా ఇదే సంబందం వుందనిపిస్తుంది. ఇక్కడ బిడ్డ ఎదిగే వరకూ తల్లి యజమాని పాత్ర పోషిస్తే, బిడ్డ ఎదిగాక తల్లి సేవకురాలి పాత్రలోకి మారిపోతుంది.

ఇక అన్నదమ్ముల బంధములో అన్న యజమాని పాత్రని, తమ్ముడు సేవకుడి పాత్రని పోషిస్తాడు. మనకు ఆదర్షమూర్తులైన రామలక్ష్మణులను గమనిస్తే భోధపడేది అదే గదా?

ఇన్ని బంధాలలోకి స్నేహం ఈ యజమాని-సేవక బంధంలోకి రాదు. అందుకనే మనవాళ్ళు స్నేహానికి, పోరాటానికి సమవుజ్జీలు కావాలన్నారు. కానీ నిజానికి పోరాటానికి సమవుజ్జీలు కావాలేమొ గానీ స్నేహానికి కాదు. సమవుజ్జీల మధ్య నిలబడే స్నేహం కంటే హెచ్చుతగ్గుల మధ్యనే స్నేహం గట్టిగా పదికాలాల పాటు వర్ధిల్లుతుంది. ఈ హెచ్చుతగ్గుల స్నేహంలో తెలివిలోనో, బలంలోనో, ఐశ్వర్యంలోనో బలమైన వాడు యజమాని పాత్ర పోషిస్తే మరొకడు సేవకుడి పాత్ర పోషిస్తాడు. సమవుజ్జీల మధ్య స్నేహం కంటే అసూయ, స్పర్థలకే అవకాశం ఎక్కువ. ఆ “సమం” హోదా నిలబెట్టుకొనే పాట్లు వుంటాయి. కృష్ణుడు – కుచేల స్నేహం ఈ యజమాని-సేవక బందమే!

దేవుడికి-భక్తుడికి మధ్య వున్నదీ అన్నిటికంటె బలమైన యజమాని-సేవక బందం. భక్తుడు ఎంతగా యజమాని యొక్క బలాన్ని విశ్వసించి అందులో తను లీనమయి, ఏకమయి పోతాడో ఆ బంధం అంత గట్టిగానూ వుంటుంది. రాముడు-ఆంజనేయుడు, కృష్ణుడు-అర్జుణుడు మొదలగు సంబందాలు.

గురు-శిష్యుల మధ్యా అంతర్లీనంగా అదే బంధమే! శిష్యుడు ఎంతగా గురువు ప్రతిభకి దాసోహమయి అతన్ని సేవిస్తే ఆ బంధం అంత గట్టిది.

మిగిలిన బంధాలలోనూ ఎక్కడైతే యజమాని-సేవక బంధముంటుందో ఎక్కడైతే ఆయా పాత్రలను వాళ్ళు మనసూర్తిగా స్వీకరించి అందులోనే తమ ధర్మాన్ని, మోక్షాన్ని చూసుకుంటారో ఆ బంధాలు చాలా గట్టిగానూ, గొప్పగానూ పేరొందుతున్నాయి.

యజమాని-సేవక బంధంలో యజమాని సేవకుణ్ణి రక్షించడంలో అతనికి కావల్సిన ఇతరత్రా అవసరాలు తీర్చడంలో తృప్తిని పొందితే, సేవకుడు యజమాని గొప్పదనాన్ని కీర్తించడంలో, అతనికి సేవ చేస్తూ తన్నుతాను యజమానికి అర్పించుకోవడంలో గొప్ప తృప్తిని పొందుతాడు.

ఏ బంధాల మధ్యనైతే యజమాని-సేవక బంధం లేదో అది కేవలం తాత్కాలికమే.

కొత్త కులాలు పుడుతున్నాయా?

తేది:August 8, 2014 వర్గం:వర్గీకరింపబడనివి రచన:చరసాల 1,262 views

గత నెల భారత సందర్శనలో నేను గమనించిన వాటిలో ఇదొకటి. వున్న కులాలు వాటి మధ్య సంబంధాలు వేల ఏళ్ళుగా స్థిరపడిపోయిన మన భారతంలో వున్నవి సమసిపోక పోగా కొత్తవి పుడుతున్నాయా అన్న అనుమానం ఆవేదనా కలిగింది.

ఆ వూరికీ, ఈ వూరికీ తిరగడానికి అవసరాన్ని బట్టి వాహనం కుదుర్చుకోవడం జరిగింది. గంటల తరబడి ఆ వాహన చోదకుడితో కలిసే ప్రయాణించినా, తోటి మనిషిగా మాటామంతీ ముచ్చటించినా భోజనాదుల దగ్గరికి వచ్చేటప్పటికి అతని పంక్తి వేరు, పళ్ళెం వేరు ఇంకా ఒక్కోసారి భోజనమూ వేరు అవడాన్ని గమనించాను.

ఒకప్పుడు కులాన్ని అడిగి తెలుసుకొని తమకంటే తక్కువ కులమయితే ఒకలా, తమతో సమానమో, ఎక్కువో అయితే ఒకలా చూసేవాళ్ళు. అయితే ఇప్పుడు డ్రైవరు కులమేదని ఎవ్వరూ అడగట్లేదు గానీ “డ్రైవరు” అన్నదే ఒక కులంగా చూస్తున్నారు. డ్రైవరుది ఏ కులమయినా కావచ్చు, అతనికి అందరిలో కాకుండా ప్రత్యేకంగా వడ్డిస్తున్నారు.

వేల ఏళ్ళ క్రితం ఇలాగే వృత్తిని బట్టి కులాలూ, వాటితో పాటే అంటరానితనం వగైరాలూ పుట్టివుంటాయా?

అక్బర్ ది గ్రేట్!

తేది:January 8, 2013 వర్గం:వర్తమానం రచన:చరసాల 1,654 views

ఆహా ఏమి పోలీసుల ఔదార్యము! దేశ మూల శక్తులనే సమూలంగా పెకిలించాలనుకున్నవాన్ని, రాజ్యాంగపునాదులమీదనే బాంబు పేల్చినవాన్ని ఎంత అల్లుడిలా చూస్తున్నారు!!

నోటీసులట! ఆసుపత్రికి రమ్మని ఆహ్వానమట! వున్నఫళంగా అరెస్టు చేసి ఆనక ఆసుపత్రిలో కావాలంటే వైద్యపరీక్షలు చేయించక ఈ రాచమర్యాదలేమిటి? ఓ సామాన్యుడికి చట్టం ఇలానే చుట్టమవుతుందా? ఏదీ చట్టం ముందు అందరూ సమానులన్న ఆదర్షం? మంది బలం ముందు చట్టం తలవంచటం ప్రారంబిస్తే అది ఆగే దెక్కడ?

ప్రభుత్వానికి చట్టం పట్ల తన నిబద్దతను చాటుకొనే మంచి తరుణం! మరి దేనికోసమీ చేతులు ముడుచుకోవడం? తస్లీమా మీద దాడి చేసిన రోజే చట్టం తనపని తాను చేసివుంటే ఈ లెక్కలేనితనం ఇంతలా విరగబడేది కాదు.

వాడికి తెలుసు, ఈ రాజకీయపు ఆయువుపట్టు! మొన్న డిల్లీ గల్లీల్లో జరిగినంత వుద్యమం వస్తేనే గానీ ప్రభుత్వం చలించదా?

అంత వెకిలిగా దేశ లౌకికత్వం మీద దాడి చేసిన వాడు, కనీసం నోటితోనైనా ఓ క్షమాపణ చెప్పలేదు. మీడియా వక్రీకరణ అట, పార్టీలు కక్ష గట్టాయట! ఎంత సిగ్గులేని తనం! ఎంత తెంపరితనం?

ఏ పార్టీ వాడికెంత లాభం అనే భేరీజు వేసుకోవడమే గానీ, జాతికి జరిగే నష్టం మాటేమిటి? ఇప్పుడే సెక్యులరిస్టులు, అంతకు మించి ముస్లిములు వీన్ని కడిగి ఆరెయ్యాలి. జీవితంలో మళ్ళీ సభల్లో మాట్లాడకుండా, ఎన్నికల్లో పోటీచేయ్యనీకుండా నిషేదించాలి.

ఇప్పుడేమాత్రం నిర్లక్ష్యం చూపినా ఉదరవాద హిందువు కూడా అతివాద హిందువయ్యే ప్రమాదముంది. దీన్ని సాకుగా చూపి హిందువుల్లో ఆగ్రహాన్ని రగిలించేవారు దేశాన్ని ప్రమాద అంచులకు నెడతారు. అయితే కార్యాచరణ లేకుండా హిందూ అతివాదులని ఎన్నోనాళ్ళు ఆపడం సాధ్యం కాదు.

శీలం – పవిత్రత

తేది:January 7, 2013 వర్గం:నా ఏడుపు, వర్తమానం రచన:చరసాల 1,907 views

జరుగుతున్న అత్యాచారాల్లో ఎన్నో సమాజం, చట్టం దృష్టికి రాకపోవడానికి, మరియు నేరస్తుడికి నేరం చేయడానికి సహకరిస్తున్నదీ సమాజంలో శీలం పట్ల వున్న భావన!

శీలం మనసుకు సంభందించింది అయ్యుండాలే గానీ శారీరకం అవకూడదు. ఒక చేయీ, చేయీ కలిస్తే ఎంతనో, పెదవీ, పెదవీ కలిస్తే ఎంతనో జననాంగాలు కలిసినా (పరస్పరాంగీకరం లేకుండా) దానికి అంతకు మించి ప్రాధాన్యత ఇవ్వకూడదు. శీలానికి ఎటువంటి పవిత్రతా లేదు.

శీలానికి పవిత్రతను ఆపాదించడం వల్ల బోలెడన్ని అనర్థాలు జరుగుతున్నాయి. దానికి విపరీతమైన పవిత్రతనూ, దైవత్వాన్ని ఆపాదించడం వల్లనే దాన్ని కోల్పోయామనుకున్న వారు ఫిర్యాదు చేయడానికి భయపడుతున్నారు, కోర్టుల్లో ధైర్యంగా వాదించడానికి జంకుతున్నారు. చివరికి తల్లిదండ్రులూ దీనికారణంగానే మౌనంగా బాధను దిగమింగుతున్నారు. దీనివల్లే తప్పు స్త్రీది కాని పక్షంలో కూడా పెళ్ళిళ్ళు విక్షిన్నమవుతున్నాయి, స్వంత కుటుంబంలోనే స్త్రీ చిన్నచూపు చూడబడుతోంది. ఒకడు దొంగతనం చేస్తూ పట్టుబడితే దొంగతనం చేసినవాడే సమాజం వల్ల శిక్షార్హుడౌతున్నాడు. కానీ శీలం దొంగలిస్తే మాత్రం దొంగ కాకుండా బాధితురాలే మళ్ళీ సమాజం వల్ల శిక్షింపబడుతోంది. శీలం పోయిందని సమాజంచే వెలివేయబడతాననే భయం చేతనే స్త్రీ తనకు జరిగిన అన్యాయాన్ని ప్రశ్నించడానికి, బయటపెట్టడానికీ భయపడుతోంది. స్త్రీ యొక్క ఈ బలహీనతే మగాడికి వరంగా మారుతోంది. తప్పు చేసినా, తనపై తెగబడినా బయటకు రాదనే భరోసాతోనే బయటకు సాధారణ పురుషుడుగా కనపడే తాత, తండ్రి, మావయ్య లాంటి దగ్గరి రక్త సంబందీకులు కూడా ఎవరూ చూడని చోట అసభ్యంగా ప్రవర్తిస్తున్నారు.

మన సమాజం దృడమైనది, ఎంతో సభ్యతా సంస్కారాలున్నది అని జబ్బలు చరచుకోవడం వల్ల వుపయోగం లేదు. ఈ సభ్యతల ముసుగు వల్లే, పరువు, ప్రతిష్టలనే దేవతా వస్త్రాలవల్లే నేరాలు జరగడానికి ఎక్కువ ఆస్కారం వుంది. ఒక్కసారి శీలహరణం కూడ దొంగతనం లాంటిదే అని ఆలోచించిచూడండి. దొంగతనం చేయడానికి సామాన్యుడు ఎలా భయపడతాడో, అత్యాచారం చేయడానికీ అలానే భయపడతాడు. ఎప్పుడైతే శీలానికి ప్రాధాన్యత లేదో అప్పుడు స్త్రీ నిర్భయంగా తనకు జరిగిన అన్యాయాన్ని సమాజం ముందు పెట్టి ముసుగులో నేరస్తున్ని బయటకు రప్పిస్తుంది. శీలానికి ఎప్పుడు ప్రాధాన్యత లేదో అప్పుడు దొంగచాటుగా సెల్‌పోన్‌లో స్త్రీల రహస్య భాగాలని చిత్రించి వాటితోనే వాళ్ళని బ్లాక్‌మెయిల్ చేసి మరింత హింసించడం మాయమవుతుంది.

అయితే శీలం పట్ల మనలో పాతుకుపోయిన ఈ భావం క్షణంలో మారేది కాదు. పిల్లలని పెంచే దగ్గరనుండీ, సాహిత్య సృష్టి వరకూ మన భావజాలం మారాల్సి వుంది. పాత సినిమా నుండీ ఈ నాటి సినిమా వరకూ విలన్, హీరోయిన్ బట్టలు చించినా, జుట్టు పట్టి లాగినా … ఎన్ని చేసినా ఆ ఒక్కటి జరగక పోతే మాత్రం ప్రేక్షకుడు “హమ్మయ్య” అనుకుని ఊపిరి పీల్చుకుంటాడు.

ఈ ధోరణి మారాలి.